اینجا، خالی از سَکَنه نیست. و نبوده است.

+ تمامی ِ دست نوشته ها و یادداشتهایِ این وبلاگ را از سال 1385، (که تنها از همین سال به بعد مقداری از نوشته هایِ وبلاگیَم محفوظ مانده اند)،

در فُرصتی مناسب، باز میگــُـذارم.

- کِی؟

+ نمیدانم.

سپاس از او، به خاطرِ نخواندنِ اینجا. سپاس از همه به خاطرِ نخواندنِ اینجا.

و سپاس از معدود خواننده هایِ بی نام و نِشانی که مِنَّت بَر این خانه یِ کوچکِ من میگُذارند و گذاشته اند. باشَد که عُمر، رُخصت دَهَد بَر پنجره هایِ این خانه تا گشوده شَوَند.

ماهی سیاه کوچولو...