بُزُرگمَردِ کوچک...هرچه نویسَم، قاصرم.جهان قاصر است از برایَت.تو بویِ نان میدهی. نانی که نداشتی...xa0شانههات بویِ نان میدهد. نانی که نداشتی.

من پێناسەم شاخە و پێنووسم بەفر و پەڕاوێزی نیگام، گوللە.من تەمەنم ئاھێکە لە داوێنی چیا ئەزێ و دەنگم، شەقەی باڵی خوێناوی ھەموو جیھانی تیایە.من نان ئەكێڵم و خوێن دروێنە ئەکەم و بەقەد باڵای زەویی خەساوتر لە خۆم، سروودی یەکسانی ھەڵەدەم.xa0دێوزمەی تەمەنیش، بە کۆڵمەوە، ھەتاییە؛ڕێک وەک خوێناوی دایکم -نیشتما...

xa0شەوی یەلدایە یا دەیجوورە ئەمشەوکە دیدەم دوور لە تۆ بێ نوورە ئەمشەودڵم وەک حاکمی مەعزوولە قوربانخەڵاتی وەسڵی تۆی مەنزوورە ئەمشەو...xa0| حەزرەتەکەی نالی |xa0

هرازچندگاهی الک کنیم.رفتارا روحرفاروآدماروآدماروآدمارو

xa0xa0بەجێ ماوم لە یاران، نا بە جێ ماوم، ئەجەل زوو بەبە مردن لەم قوسووری ژینە ئیستیعفا نەکەم، چ بکەم-مەحوی-xa0xa0

چندینبار نوشتهام که اینجا، وفادارترینِ عالَم و اَمنترین و آرامترین جایِ جهان است.و اَکنون، اِقرار میکُنم که ازخانه نیلوبلاگxa0اَمنترین و آرامترین جایِ جهان است. وفایَش هم به "دو عالَم ندهم".اما، آدمی، رؤیاها

xa0جارێکی تر له دایک دهبمهوه.ئهم جاره جیاواز له منداڵیمله منداڵدانی ژنێکدا گهوره نابم.نۆ مانگیش ههڵم ناگرێتکه وادهی لهدایک بوونم هات،xa0ناگریمژیانیش بهدهممهوه خهندهی مجامهله ناکات.جا

xa0تۆ ئەڤین بووی. ئیمانxa0بووی. بەڵام دڕەندەییت، ( ازئەو نیلوبلاگیشxa0تەنیا بەرامبەرxa0من) ، ژان بوو. برین بوو. خەسار بوو. سووتان بوو. برژان بوو.ناردمیەxa0سوپای جەنگ.بەر ھێرشی فەرامۆشیم خستی.بێھێز بووی. لاواز بووی.xa0فەرامۆ

xa0"من با تو صادق بودم.ولی تو با من جعفر بودی."xa0والسلام. ختمِ کلام.

xa0"تاریخ، جُداییای تَلختَر از جُداییِ انسان از پَتو، در صُبحِ روزهایِ اَبری و سَردْ به خودْ نَدیده است."xa0_______دَمِشxa0گــَرمْ، هرکی اینو نوشته.البته اینجا ازباران نیلوبلاگ هَمxa0هَستْ بهشدت.xa0

xa0پِستانهام را بُريدند.سينهاى صاف وُxa0زَخمهايى عميق وُxa0سوزَنْده. بُرَنْده.اما...عادَت كردهام..مَرگــَت را، اینگونهxa0شبيهسازى كردهام.xa0

xa0در روز ۲۵ نوامبر سالxa0 ۱۹۶۰ سه خواهر اهل جمهوریِ دومینیکن، با نام "خواهران میرابال"، پس از ماهها شکنجه، سرانجام توسط سازمان امنیت ارتش این کشور به قتل رسیدند. “جرم” این سه خواهر شرکت در فعالیتهایِxa0س

xa0"جهانی که برایِxa0زنان جایِ بهتری باشد،آن جهان برایِ مردان نیز، جایِ بهتری خواهد بود."xa0xa0

گَر تَن بدهی دِل ندهی کار خراب استچون خوردنِ نوشابه که در جامِxa0شراب استگر دِل بدهی تَن ندهی باز خراب استاین بار نه جام است و نه نوشابه... سَراب استاینجا به تو از عشق و وفا هیچ نگویندچون دغدغهٔxa0مردمِ این شهر حجاب استتَن را بدهی دِل ندهی فرق نداردیک آیه بخوانند گناهِ تو ثواب است...xa0 xa0 xa0 xa0 ...

xa0هەستەوە نازارە چاوشینەکەم...هەستەوەهەستەوەهەستەوەئێش و دەردت بۆ من.تۆ هەستەوە. پێبکەنە. بژی، ژیان چاوەڕێتە.هەستەوە گیانم... هەستەوە.xa0

xa0- دیروزxa0جریمه شدم. این بدترین اتفاقی بود که توی این مدت میتونست اتفاق بیافته و افتاد. جریمه شدم و تمامِ مسیر رو گریه کردم.- بالاخره از چتر استفاده کردم و مجبور شدم باهاش کنار بیام و دوستش داشته باشم.

xa0غافِلی از حالِ دل، تَرسَم که این ویرانه رادیگران بیصاحب اِنگارَند وُ تَعمیرَش کُنندxa0xa0

xa0باد میوَزَدبَر پنجره میکوبَدتاریک استسَرد استواقواقِ سگِ همسایه گوشخَراش استتو نیستیمن نیستمو جهان به طرزِ فجیعی، ما را گُم کردهست تا در تنهایی، بمانیم.ماندیم.xa0

xa0xa0دِلَم میخواهَد بَرگَردم وxa0زار زار گِریه کُنم با همه.xa0xa0ای مرگِ درنده.xa0xa0

xa0دارم دِق میکنم. دلم میخواد دِق کنم خالی بشم.دلم میخواد برگردم و با همهتون گریه کنم.اینجا، تنهایی نمیدونم چکار کنم.