وقتی عشقِ کسی، در قلبتان به نفرت تبدیل شود، خب، واقعیت آن است که قلب، برای خودش چاره مییابد. مثلا دوباره عاشق میشود.اما تکلیفِ آنهمه خون و آنهمه کلماتی که باریدند بر قلب و ذهن و چشم و تَن و کیبورد و شعر و وبلاگ و زندگی، چه میشود؟شما بگویید._____________پینوشت:عشق به کسی، بهخودیخود، جایش را به بیزاری...

مرۆڤ ئەو کاتە ئیزنی هەیە عاشق بێت، که کەسێکی هاوبیری خۆی ببینێتەوە و پێکەوە پێبکەنن. پێکەوە لە یەک پەنجەرەوە لە دونیا بڕوانن. بە ڕەنگی خۆیانەوە. دەنا فیالباقی، هەر هەمووی فیشقیات و توڕڕەهاتە. تەنانەت

اینروزها، بیشتر از هر زمانِ دیگری، مرگ را بیخِ گوشم حس میکنم. حتی بیشتر از همان شبی که شمارهام را تویِ بلکلیست گذاشتی وَ متعاقباً شمارهات را تویِ بلکلیست گذاشتم وُ وَرایِ آن، نرم و آرام، رَدِّ ار

xa0خواستم یه نفر رو اددش کنم تو کانالِ تلگرامم.ولی خب، پشیمون شدم u2066^_^u2069به همین زیبایی.به همین سادگی.xa0

xa0تنهای تنها در آسمان دنیا.xa0با این همه درد،xa0به فکر پرواز است.xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0 xa0xa0

سالهاست وفاداریَم را به وبلاگنویسیxa0ثابت کردهام. اینجا را از هرجایِ دیگری دوستتَرxa0میدارَم. اینجا اَمنتَرینxa0و آرامتَرینxa0جایِ جَهان است.xa0فارغ از جَبرهایِ جغرافیا و تاریخ و سیاست و فِراق و وِصال. اَم

xa0لە هەر بووژانەوەیەکدا، بەشێکت ئەمرێ.ئەو بەشەی لێت ئەمێنێتەوە، تۆی.ژیانت باش سوبحی.

xa0برینێکی قورس لە ڕۆحما، بەچکەی کردووە لەxa0جەستەما.ڕۆح و جەستە، ھەردوک تێکەڵاوی زامێکی ساڕێژنەبوون.xa0xa0

میدانی عزیزم...آنقدر که تویِ دلم را میفشارم، آنقدر که میچِلانَمَش، تو هم میلولی بههَم، میانِ رَگها و مویرگهایِ قلبم.آنقدر حرف تویِ دلم مانده که غمبادَم اَبَدی شده؛xa0آنقدر به خودم گفتهام: بعضی رابطهه

ئەوەی ئەبێ ئاماژەی پێ بکرێ، شێعر نا، بەڵکوو ئەوینە.xa0دڵێک تەژی مێھرەبانی، لە تەمتوومانی ژیانی ئەوسا، تا ژیانی ئێستاش، بێ بڕانەوەیە."فروغ"، ئەو دڵەیە. جیھانێک وشەیە و ڕۆنیایەکە بۆ ھەموو کات و ساتێک."فرو

نامەوێ وەک دیل بژیم، من ژینی ئینسانم دەوێپەیکەرەیxa0وشکی ژیانم بانگ دەکا: گیانم دەوێ...نامەوێ چیتر ببینم ڕەنگی زەردی کۆرپەکانڕەنگی سوور و لێوی بەبزە و چاوی شادانم دەوێxa0- ئەحمەد بازگر-ی خۆشەویستxa0____________ئەگەر ویستتان ھەمووی شێعرەکە بخوێننەوە،xa0ناوی شێعر: "مەیلی بێستان" ە.xa0

xa0این روزا همش غذاهام یا شوووور میشه و معدهمو میریزه بههم، یا میسوزه و دیگه میشه یه چیز دیگه کاملا.xa0xa0پینوشت:xa0درحالِ خوردنِ عدسی، ببخشید پارهآجُر،xa0که در ثانیههایِ آخر، به دادش رسیدم ولی دیگه کاملا ته گرفته بود.xa0با تشکرشبِتون بهخیر و شادمانی

xa0در غُربَت فرو رفته ام، تا جان دَهَم و رها شوی.xa0

۲۰۲۰ هم آمد.xa0اُمید داریم هنوز. سلامتی و دلشادی و سربلندی و صد البته آرامش، واسه همهتون و خودم، آرزومندم.دل دادیم به دریا دیگه. خیلی وقته. " هرچه پیش آید، خوش آید."xa0ما زندهایم. و زندگی و جَهان، از آنِ ماست.xa0از آنِ من است. بخندید. میخندم. به اندازهیِ تمامِ سالهایِ گذشته.مسیحِ خوب، همیشه مِهر با ...

xa0كە خۆر دائەچێ ،ئاسمان ئاوس ئەبێتەوە بە تاریكی ،ژان ئەچێژێ وxa0خۆر لە داوێنی هەڵدێتەوە .xa0-٢٠١٢-

xa0xa0بشنوید:xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0xa0نەرمین، داخزا لە پەنجەت و دامرکاxa0xa0

xa0ھێزی وەتەن ھەستێکی سەیرە. لە ھەر کوێ بێ ئەیناسنەوە. بەو شەرتەی ئەو ھێزە بگرن، ڕۆڵەکانی وەتەن.xa0ڕەنگە ھەڵەش بم و تەنیا لەبەر ھێزی ئەشق بووبێ، ئەو ھەستەم. دڵنیا نیم لە چۆنییەتیەکەی. بەڵامxa0لەوەتەی ئەو وێ

بعد از چندماه بالاخره امروز که جمعه باشد، واقعا جمعه بود. یعنی چی؟ یعنی تا لنگِ ظهر خوابیدم. چرا؟چون امروز از اون روزایِ بارانی و بادیهxa0که شهرداری هشدار قرمز داد دیروز و این یعنی همهجا تعطیل. دلیلِxa0د

هرچه نوشتم برایِ تصویری که ساعتی پیشxa0دیدم، همه را پاک کردم.xa0تصویر، جسدِ نوجوانِ کولبرِ مریوانیست. تصویر، زندگیِ مردمانِ من است. کلمات قاصرند برابرِxa0رنجی که تصویر دارد. آنهم وقتی در گوشهیِ تصویر، موبایلها حاضرند، برایِ عکس برداشتن.کوهستان، برف، گلوله، مرگ، خون، نان، درد، رنج، همه و همه، تکهای ا...

دراز کشیدهام و پتو را دورِ خودم پیچیدهام. دلم میخواهد ساعتی بخوابم. اما باد و باران نمیگذارند که. داشتم به زندگی فکر میکردم. به خودم. به خوشبختها و بدبختها. به جوانمردان و ناجوانمردان. به تمامِ روزه